Quis lectus nulla at volutpat diam ut venenatis. Ullamcorper a lacus vestibulum sed. Rhoncus mattis rhoncus urna neque viverra justo nec ultrices. Et odio pellentesque diam volutpat commodo sed. Amet mattis vulputate enim nulla aliquet. Accumsan lacus vel facilisis volutpat est velit egestas dui id. At erat pellentesque adipiscing commodo. Pellentesque massa placerat duis ultricies lacus sed. Senectus et netus et malesuada fames ac turpis egestas. Diam in arcu cursus euismod quis viverra. Enim sit amet venenatis urna cursus. Faucibus vitae aliquet nec ullamcorper sit amet risus. Tincidunt vitae semper quis lectus nulla. Aliquam purus sit amet luctus venenatis lectus magna fringilla urna. Consequat interdum varius sit amet mattis vulputate.
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua. Adipiscing bibendum est ultricies integer. Neque vitae tempus quam pellentesque nec nam aliquam sem. Pellentesque habitant morbi tristique senectus et netus. Consectetur purus ut faucibus pulvinar elementum integer enim neque. Sed vulputate mi sit amet mauris. Amet consectetur adipiscing elit ut aliquam purus sit. Fermentum odio eu feugiat pretium nibh. Nunc eget lorem dolor sed viverra ipsum nunc aliquet bibendum. Sem fringilla ut morbi tincidunt augue interdum velit euismod in. Condimentum id venenatis a condimentum vitae sapien.
Ένα κτίσμα – σύμβολο και στολίδι για την Θεσσαλονίκη, βρίσκεται στην περίοπτη θέση στην αρχή της Νέας Παραλίας. Το ύψος του φτάνει τα 33,90μ και η διάμετρος είναι 22,70μ. Αποτελεί ένα από τα πιο γνωστά και σημαντικά μνημεία που πρέπει να επισκεφτεί ένας τουρίστας στην Ελλάδα.
Στο πέρασμα του χρόνου αναφέρεται με διάφορες ονομασίες ανάλογα με τη χρήση που είχε. Πύργος του Λέοντος τον 16ο αι. , Πύργος της Καλαμαριάς τον 18ο αι. , Πύργος των Γενιτσάρων τον 19ο αι. , και Πύργος του αίματος (Κανλή Κουλέ), όταν έγινε φυλακή και τόπος εκτέλεσης καταδίκων. Το 1883, με διαταγή του σουλτάνου Αβδούλ Χαμίτ Β’, τελικά ο Πύργος ασπρίζεται και του δίνεται η ονομασία Λευκός (Μπεγιάζ Κουλέ).
Eίναι οχυρωματικό έργο οθωμανικής κατασκευής του 15ου αιώνα (1430) και στη θέση του υπήρχε ένας παλαιότερος πύργος της βυζαντινής οχύρωσης της Θεσσαλονίκης. Αρχιτέκτονας του πιθανολογείται να ήταν ο φημισμένος Μιμάρ Σινάν.
Το 1985 ολοκληρώθηκε η αναστήλωση και από τότε μέχρι σήμερα λειτουργεί ως μουσείο ιστορίας της Θεσσαλονίκης με χρήση σύγχρονων ψηφιακών μέσων για την εξιστόρηση της, μετατρέποντας την επίσκεψη στο κυκλικό αυτό κτίριο ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα. Η θέα από τον εξώστη, όπου κυματίζει η γαλανόλευκη είναι πανοραμική και ο επισκέπτης μπορεί να ατενίσει τον Θερμαϊκό κόλπο, την βουνοκορφή του Ολύμπου, την Άνω Πόλη ή την Ανατολική Θεσσαλονίκη.
Η Ροτόντα αποτελεί ένα από τα σπουδαιότερα ρωμαϊκά μνημεία στην Ελλάδα. Πρόκειται για θολωτό στρογγυλό κτίσμα του 4ου αιώνα, στο ανατολικό τμήμα του ιστορικού κέντρου της Θεσσαλονίκη, όμοιο με το Πάνθεον της Ρώμης, που προοριζόταν για ναός του Διός ή των Καβείρων και μαυσωλείο του αυτοκράτορα Γαλέριου.
Λόγω της μη χρήσης του, μετατράπηκε επί Βυζαντίου σε χριστιανικό ναό των Ασωμάτων Δυνάμεων και μετά την Απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, το 1912, αφιερώθηκε στον Άγιο Γεώργιο.
Αποτελεί τμήμα του ανακτορικού συγκροτήματος του αυτοκράτορα Γαλέριου και χτίστηκε γύρω στα 304 μ.Χ. Από το 1988 ανήκει στα μνημεία παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO.
Ο ιερός ναός του Αγίου Δημητρίου βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη και είναι αφιερωμένος στον Άγιο Δημήτριο, τον πολιούχο της πόλης. Βρίσκεται στην ομώνυμη οδό και είναι πεντάκλιτη βασιλική του «ελληνιστικού τύπου», αλλά με πολλά ιδιαίτερα και σπάνια χαρακτηριστικά σε σχέση με άλλους ναούς της ίδιας περιόδου στην Ελλάδα. Στο υπόγειο του ναού βρίσκεται ο χώρος μαρτυρίου του Αγίου.
Στη μεγάλη πυρκαγιά, η οποία κατέστρεψε τα 2/3 της πόλης τον Αύγουστο του 1917, κάηκε σχεδόν ολοκληρωτικά και αναστηλώθηκε το 1948 διατηρώντας αρκετά από τα αρχιτεκτονικά του στοιχεία, χάρη στον αρχιτέκτονα Αριστοτέλη Ζάχο, που είχε κρατήσει σημειώσεις, σχέδια και φωτογραφίες.
Tο 1978, επέστρεψαν και τα λείψανα του Αγίου από την Ιταλία και τοποθετήθηκαν σε μια αργυρή λάρνακα όπου φυλάσσονται ως σήμερα. Το 1988 ο ναός ανακηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας κληρονομιάς από την UNESCO και έκτοτε η κρύπτη του ναού λειτουργεί ως εκθεσιακός χώρος, όπου εκτίθενται συλλογή γλυπτών, κιονόκρανων, θωρακίων και αγγείων από τις διάφορες φάσεις της ιστορίας του ναού του Αγίου Δημητρίου.
Ένα κτίσμα – σύμβολο και στολίδι για την Θεσσαλονίκη, βρίσκεται στην περίοπτη θέση στην αρχή της Νέας Παραλίας. Το ύψος του φτάνει τα 33,90μ και η διάμετρος είναι 22,70μ. Αποτελεί ένα από τα πιο γνωστά και σημαντικά μνημεία που πρέπει να επισκεφτεί ένας τουρίστας στην Ελλάδα.
Στο πέρασμα του χρόνου αναφέρεται με διάφορες ονομασίες ανάλογα με τη χρήση που είχε. Πύργος του Λέοντος τον 16ο αι. , Πύργος της Καλαμαριάς τον 18ο αι. , Πύργος των Γενιτσάρων τον 19ο αι. , και Πύργος του αίματος (Κανλή Κουλέ), όταν έγινε φυλακή και τόπος εκτέλεσης καταδίκων. Το 1883, με διαταγή του σουλτάνου Αβδούλ Χαμίτ Β’, τελικά ο Πύργος ασπρίζεται και του δίνεται η ονομασία Λευκός (Μπεγιάζ Κουλέ).
Eίναι οχυρωματικό έργο οθωμανικής κατασκευής του 15ου αιώνα (1430) και στη θέση του υπήρχε ένας παλαιότερος πύργος της βυζαντινής οχύρωσης της Θεσσαλονίκης. Αρχιτέκτονας του πιθανολογείται να ήταν ο φημισμένος Μιμάρ Σινάν.
Το 1985 ολοκληρώθηκε η αναστήλωση και από τότε μέχρι σήμερα λειτουργεί ως μουσείο ιστορίας της Θεσσαλονίκης με χρήση σύγχρονων ψηφιακών μέσων για την εξιστόρηση της, μετατρέποντας την επίσκεψη στο κυκλικό αυτό κτίριο ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα. Η θέα από τον εξώστη, όπου κυματίζει η γαλανόλευκη είναι πανοραμική και ο επισκέπτης μπορεί να ατενίσει τον Θερμαϊκό κόλπο, την βουνοκορφή του Ολύμπου, την Άνω Πόλη ή την Ανατολική Θεσσαλονίκη.
Η Ροτόντα αποτελεί ένα από τα σπουδαιότερα ρωμαϊκά μνημεία στην Ελλάδα. Πρόκειται για θολωτό στρογγυλό κτίσμα του 4ου αιώνα, στο ανατολικό τμήμα του ιστορικού κέντρου της Θεσσαλονίκη, όμοιο με το Πάνθεον της Ρώμης, που προοριζόταν για ναός του Διός ή των Καβείρων και μαυσωλείο του αυτοκράτορα Γαλέριου.
Λόγω της μη χρήσης του, μετατράπηκε επί Βυζαντίου σε χριστιανικό ναό των Ασωμάτων Δυνάμεων και μετά την Απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, το 1912, αφιερώθηκε στον Άγιο Γεώργιο.
Αποτελεί τμήμα του ανακτορικού συγκροτήματος του αυτοκράτορα Γαλέριου και χτίστηκε γύρω στα 304 μ.Χ. Από το 1988 ανήκει στα μνημεία παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO.
Ο ιερός ναός του Αγίου Δημητρίου βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη και είναι αφιερωμένος στον Άγιο Δημήτριο, τον πολιούχο της πόλης. Βρίσκεται στην ομώνυμη οδό και είναι πεντάκλιτη βασιλική του «ελληνιστικού τύπου», αλλά με πολλά ιδιαίτερα και σπάνια χαρακτηριστικά σε σχέση με άλλους ναούς της ίδιας περιόδου στην Ελλάδα. Στο υπόγειο του ναού βρίσκεται ο χώρος μαρτυρίου του Αγίου.
Στη μεγάλη πυρκαγιά, η οποία κατέστρεψε τα 2/3 της πόλης τον Αύγουστο του 1917, κάηκε σχεδόν ολοκληρωτικά και αναστηλώθηκε το 1948 διατηρώντας αρκετά από τα αρχιτεκτονικά του στοιχεία, χάρη στον αρχιτέκτονα Αριστοτέλη Ζάχο, που είχε κρατήσει σημειώσεις, σχέδια και φωτογραφίες.
Tο 1978, επέστρεψαν και τα λείψανα του Αγίου από την Ιταλία και τοποθετήθηκαν σε μια αργυρή λάρνακα όπου φυλάσσονται ως σήμερα. Το 1988 ο ναός ανακηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας κληρονομιάς από την UNESCO και έκτοτε η κρύπτη του ναού λειτουργεί ως εκθεσιακός χώρος, όπου εκτίθενται συλλογή γλυπτών, κιονόκρανων, θωρακίων και αγγείων από τις διάφορες φάσεις της ιστορίας του ναού του Αγίου Δημητρίου.
